۱۳۹۰ مهر ۲۰, چهارشنبه

مبارکم باشد


خوب احساس خوبی‌ است وقتی‌ آدم بعد این همه چک خوردن، افتادن و گلی شلی شدن و تمام شدن و قایم شدن و ساکت ماندن، بتواند بایستد، دلیل بیاورد، محکم بگوید بله یا نه، بگوید می‌‌دانم یا نمی‌‌دانم، فکر‌هایش را بلند بگوید و به یک ورش هم نباشد که باقی‌ اصلا قضاوتی می‌‌کنند یا نمی‌‌کنند، حالا این قضاوت خوب است یا بد است که جای خودش.

مبارکم باشد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر